VIEK Herstelkompas
Ergotherapeutische ondersteuning bij (vermoedelijk) licht traumatisch hersenletsel
Het VIEK Herstelkompas is een gestructureerde, ergotherapeutische interventie voor mensen met (vermoedelijk) licht traumatisch hersenletsel (licht THL), zoals klachten na een hersenschudding of whiplash. In de praktijk blijkt dat cliënten door het wisselende klachtenverloop en de betrokkenheid van verschillende zorgverleners vaak laat bij de juiste ondersteuning terecht komen. Het VIEK Herstelkompas voorkomt dit en biedt zowel de cliënt als de zorgverlener overzicht, continuïteit en afstemming, waarbij de ergotherapeut als vast aanspreekpunt en coördinator is aangesteld.
Het Herstelkompas kan ingezet worden kort na ontstaan van het letsel en richt zich op gecoördineerde en gestandaardiseerde zorg, met nadruk op educatie, zelfmanagement en tijdige inzet van passende en gespecialiseerde zorg. Doel is om herstel te bevorderen, klachten te verminderen en onnodige doorverwijzingen te voorkomen.
Onderbouwing
Het VIEK Herstelkompas is ontwikkeld op basis van literatuur- en veldonderzoek en sluit aan bij het huidige zorgstelsel, waarin eerstelijnszorg wordt ingezet als het kan en tweedelijnszorg als het moet. Daarnaast past het binnen de ambitie om de eerstelijnszorg richting 2030 te versterken.
De interventie is gebaseerd op bestaande inzichten, waaronder BETTER, een transitional care‑programma ontwikkeld aan Duke University in de Verenigde Staten, en de stepped‑care aanpak van Hersenplan. Met behulp van veldonderzoek onder personen met licht THL en zorgverleners is vervolgens een praktijkgerichte interventie ontwikkeld die aansluit bij het werkgebied van VIEK Ergotherapie. Deze interventie noemen we het VIEK Herstelkompas.
Bij de ontwikkeling is expliciet rekening gehouden met spontaan herstel, met als doel overdiagnostiek, overbehandeling en onnodige inzet van tweedelijnszorg te voorkomen.
Binnen het BETTER‑programma vormt zorgcoördinatie een kerncomponent. De literatuur laat zien dat ergotherapeuten, door hun brede focus op functioneren, zelfmanagement en context, bij uitstek geschikt zijn om deze coördinerende rol te vervullen.
